Compleet en actueel overzicht
Gegarandeerd de beste prijs
Geverifieerde beoordelingen
Gratis advies van onze uitvaartexperts

Vergelijkbare artikelen:

Islamitische uitvaart
Hindoestaanse uitvaart

Joodse uitvaart

Ieder geloof heeft zijn eigen rituelen, tradities en gewoonten voor en tijdens de uitvaart. Zo heeft ook het jodendom tal van tradities rondom een uitvaart. Een overledene wordt in de meeste gevallen begraven op een Joodse begraafplaats. Cremeren is binnen de Joodse cultuur door het geloof in wederopstanding min of meer verboden, maar vindt in sommige stromingen steeds vaker plaats. Tot het moment van begraven staat het respect voor de overleden persoon centraal. Na het begraven verplaatst de aandacht en de steun zich naar de nabestaanden. Met veel rituelen wordt geprobeerd het verdriet bij de nabestaanden weg te nemen of te verzachten.

Voorbereiding

In tegenstelling tot de meeste andere geloven houden volgers van het Jodendom zich vóór de dood niet bezig met die dood en de voorbereidingen die kunnen worden getroffen. Zij denken bijvoorbeeld nog niet na over een kist of een ontwerp voor een rouwkaart. Volgens de overtuiging van het Jodendom is het belangrijk dat zolang je leeft je je niet bezighoudt met de dood. Dit geldt ook voor de omgeving, de familie en vrienden. Een belangrijke waarde binnen het Jodendom is dat de overledene na de dood niet alleen mag worden gelaten totdat de kist bij het allerlaatste afscheid totaal is bedekt met zand.

Moment van overlijden

De joodse traditie bij overlijden geeft aan dat het lichaam zo snel mogelijk moet worden begraven. Volgens de Nederlandse wet moet er echter tenminste 36 uur zitten tussen het moment van overlijden en het worden begraven. Hierop zijn wel uitzonderingen mogelijk. Wanneer een Jood komt te overlijden mag niemand de overleden nog aanraken, tenzij hier specifiek om wordt gevraagd. De gedachte hierachter is dat het lichaam na overlijden wordt beschouwd als onrein en eerst moet worden gewassen. Het wassen wordt altijd gedaan door iemand van hetzelfde geslacht in het metaheerhuis op de begraafplaats. Dit huisje is speciaal voor de reiniging. Vervolgens wordt het lichaam in een linnen lijkwade gewikkeld en in een kist gelegd. Hierna vindt de herdenkingsdienst plaats. Tijdens deze dienst wordt er stilgestaan bij de maatschappelijke kwaliteiten van de overledene.

Op de begraafplaats

Na de dienst begeleidt de familie de overledene naar de begraafplaats, meestal op een rijdende baar maar ook wel gedragen door mannen uit de eigen gemeenschap. Het Hebreeuwse woord lewaja betekent oorspronkelijk ‘begeleiding, uitgeleide’. De ‘Lewaja’ staat symbool voor de gehele Joods uitvaart. Een Joodse uitvaart kenmerkt zich door soberheid. Er worden geen bloemen meegebracht, er wordt ook geen muziek gespeeld. De gedachte daarachter is dat de overledene zonder enig bezit op de wereld is gekomen en deze ook weer verlaat zonder bezit. Het gezicht van de overledene ligt in de richting van het oosten, richting de Tempel van Jeruzalem. Een traditie bij een afscheid is het scheuren van de kleding van de meest betrokken nabestaanden, een verwijzing naar aartsvader Jakob die na het horen van het overlijden van zijn zoon Jozef zijn kleding verscheurde. Er zijn nog een aantal traditionele handelingen;

  • bij het verlaten van de begraafplaats wast iedereen de handen om zo onderscheid te maken tussen de cultische onrein van de dood en het leven
  • het graf wordt pas verlaten als het helemaal met zand is bedekt
  • de aanwezigen vormen twee rijen waar de rouwende familie tussendoor loopt bij het graf vandaan. Deze twee rijen symboliseren de steun van de gemeenschap
  • het opzeggen van het ‘kaddishgebed’, een gebed ter heiliging van Gods naam

Periode van rouw

De periode van rouw wordt in het jodendom de “Sjiwwe’’ genoemd. Tijdens deze intensieve rouwperiode steunen de familie en de vrienden de naaste familie. In deze rouwweek is elke avond iemand aanwezig in het rouwhuis. De overledene en de nabestaanden worden geen moment alleen gelaten. Vrienden en betrokkenen zijn constant aanwezig en tonen hiermee hun medeleven, steun en respect. Ook bieden zij de zogeheten ‘maaltijden van herstel’ aan, ei en brood. De rouwtijd voor ouders bedraagt ongeveer een jaar, voor andere familieleden 30 dagen. Symbolisch staat in die rouwperiode de deur open om te komen praten met de nabestaanden. Rouwenden zijn volgens traditie niet verplicht om op te staan en of mee te praten. De intensieve rouwperiode met alle steun zorgt ervoor dat de familie en de vrienden op een rustige manier kunnen terugkeren naar het nú.

Vergelijk alle uitvaartverzorgers bij u in de buurt